Jactatio aegri animi

Concipio bonam spem ex iis quae mihi scribis et ex iis quae audio : non discurris nec inquietaris mutationibus locorum.  Haec est jactatio aegri animi: existimo primum argumentum mentis compositae (esse) posse consistere et morari secum. Vide autem illud, ne tua lectio multorum auctorum et (lectio) omnis generis voluminum habeat aliquid vagum et instabile. Oportet certis ingeniis immorari et innutriri , si volunt aliquid trahere quod sedeat fideliter in animo.  (Is) qui est ubique, est nusquam. Hoc evenit exigentibus vitam in peregrinatione, ut habeant multa hospitia, (sed) nullas amicitias. Necesse est idem accidat iis qui se applicant  nullo ingenio, sed transmittunt omnia cursim et properantes. Cibus qui, statim sumptus, emittitur, non prodest nec accedit corpori. Nihil  tam impedit sanitatem quam crebra mutatio remediorum; Vulnus in quo medicamenta temptantur non venit ad cicatricem. Planta quae saepe transfertur non convalescit. Multitudo librorum distringit. Itaque, cum non possis (tantum) legere quantum habeas, satis est habere (tantum) quantum legas.

‘Sed’ inquis ‘ volo evolvere modo hunc librum , modo illum (librum).’ Est fastidientis stomachi gustare multa; Ubi ea sunt varia et diversa, inquinant et non alunt

Itaque lege semper probatos (auctores) et, si libet deverti ad alios, redi ad priores. Para cotidie aliquid adversus paupertatempara aliquid adversus mortem , nec minus adversus ceteras pestes. Et, cum percurreris multa, cape unum quod concoquas illo die.

Ipse facio hoc quoque:  apprehendo aliquid ex pluribus quae legi. Est hoc hodiernum quod inveni apud Epicureum – soleo enim transire quoque in aliena castra, non tamquam transfuga, sed tamquam explorator :  Dicit: ‘ laeta paupertas est res honesta. Illa vero non est paupertas, si est laeta; non qui habet parum, sed qui plus cupit , est pauper. Quid enim refert quantum jaceat illi in arca, quantum (jaceat illi) in horreis, quantum pascat aut feneret, si imminet alieno, si non computat acquisita sed acquirenda? Quaeris quis sit modus divitiarum? primus (modus) habere quod est necesse, proximus (modus) (habere) quod sat est. Vale.